Fangeteneste

(Prosa, 2001, utdrag)

Ein mann og ei kvinne spaserer i gatene i ein by
ein seinhaustkveld
 
Også kveldar om hausten kan vere milde.
Enkle nådekveldar. Dagar uventa tilfalle ein.
Ingen konfliktar på himmelen, roleg fråvær av fare.
Seinhaustkveldar med berre krystantemar på blomstermarknaden.
Grovvaksne krysantemar, fargar til å bli
gjennomstrøymt av.
 
På gata står kastanjeseljarar ved kontrollert open eld.
 
Og mannen som går inntil kroppen til kvinna si,
stoppar opp og ber om å få i handa varme kastanjar
hylla i brunt papir.
Øvd reinsar han kastanjane og byr kvinna.
Og ho tar imot, ho går nærare og let kastanjen,
hausta i rett tid, steikt ved rett varme, gli inn i
munnen.
 
Rå seinhausduft kan krype oppetter leggene, og
trafikk rasar forbi.
Det er ein kveld før det blir vinter,
og mellom husa finst pust.
 
_____________________________________________________________________________________________
 
Frå Rønnaug Kleiva: Fangeteneste. Samlaget 2001. Side 5.
Publisert med løyve frå forfattar og forlag. Elektronisk utgåve ved Nynorsk kultursentrum 2011.
© Anna publisering eller offentleg bruk kan berre gjerast med løyve frå forfattar og forlag.
_____________________________________________________________________________________________